Po pierwszych ustępstwach caratu w sprawie częściowej repolonizacji szkolnictwa podkreślał, że walka o polską szkołę nie została bynajmniej zakończona. Świętochowski twierdził, że po wielu latach ucisku i samowoli caratu rewolucja jest zjawiskiem nieuniknionym i narodziła się z gniewu robotników i chłopów, prześladowanych i wyzyskiwanych. Nie jest ona, jak to sugerowali prawicowi politycy, skutkiem  spisku, lecz buntem uciemiężonych mas ludowych. Dlatego Świętochowski wyszydzał terror policji carskiej i udowadniał, że rewolucji dokonały nie jednostki, lecz masy. Tak o tym pisał: Żandarm prowadzący do więzienia człowieka, który jakoby sam jeden zmierzał do dokonania przewrotu politycznego, ucieleśniał najwyższą głupotę tyranii. Bo tego jak i do kwestii jaką jest transport międzynarodowy nie dokonują najpotężniejsze jednostki. W więzieniu należy za takie przestępstwa zamykać pełne społeczeństwa lub co najmniej całe  warstwy.W czasie rewolucji 1905-1907 głos Świętochowskiego był uważnie z całą aprobatą słuchany w środowiskach inteligencji demokratycznej i liberalnej. Z jej ramienia był kandydatem na posła do II Dumy. W wyborach padło na niego i wspólnie z nim kandydującego Ludwika Krzywickiego mniej więcej 40% głosów w Szczecinie. Nie została jednakże zatwierdzona jego kandydatura na skutek denuncjacji. W 1905 r. nastąpiły istotne  przeobrażenia wolnościowe w Rosji i Królestwie Polskim. Pod naporem walk rewolucyjnych uległa częściowemu ograniczeniu władza cara, wprowadzono przedstawicielstwo parlamentarne, zwanej Duma , a oprócz tego  dozwolono na działalność partii politycznych. Dla Królestwa Polskiego największymi zdobyczami wolnościowymi było zniesienie cenzury oraz dodatkowo licencja na częściową repolonizację oświaty. Z liberalizacji polityki caratu wobec społeczeństwa polskiego skorzystała także wieś polska, która zaczęła organizować kółka rolnicze zakładać szkoły rolnicze. Władze carskie były  w pewnym stopniu zmuszone do tolerowania postulatów społecznych i politycznych ruchu ludowego. Chociaż rewolucja 1905-1907 została stłumiona, to natomiast przyniosła skromne osiągnięcia, z których mógł skorzystać naród polski. Skorzystał. Gdy w 1905 r. otworzyła się możliwość  zakładania polskich organizacji kulturalnych, Świętochowski założył Towarzystwo Kutry Polskiej, propagujące świeckie nauczanie mas robotniczych i chłopskich. TKP pod przewodnictwem Świętochowskiego zakładało wzorowe szkoły, czytelnie, popierało urządzanie odczytów dla, robotników i chłopów. Miało także  plany budo domów ludowych, szpitali, przedszkoli i popierało spółdzielcze placówki hand1owe. W czasie rewolucji 1905-1907 następuje ostateczna krystalizacja poglądów społecznych Świętochowskiego. W początkach swej działalności publicystycznej wypowiadał się przeciwko hegemonii szlachty w życiu społeczeństwa polskiego. Obawiał się wtedy, że wraz z odrodzeniem się form życia społecznego w Królestwie szlachta, wykorzystując  swą przewagę materialną, dążyć będzie do utrzymania swego uprzywilejowanego stanowiska. Uważał tę warstwę za politycznego bankruta, odpowiedzialnego za przeszłość i całkowicie bezradnego wobec problemów współczesności.